[CS] EV Silent New Year (1424)
posted on 04 Jan 2009 18:31 by chenli in Cubic-School
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนลูกบาศก์ เรื่องสมมติทั้งนั้นนะคะ!
เพื่ออรรถรสที่ดีในการอ่าน
-ไปอ่าน MS : Christmas Eve to Christmas* ก่อน
-ไปชมรูป Silent (1424) ก่อน
.......................................................................................................
16.30 ห้องคหกรรม
ลี่ลี่ คุณหนูน้ำชาบรรจงบีบครีมลงบนหน้าเค้ก อย่างเบามือ
เด็กหญิงดูตื่นเต้นเหมือนกำลังกลั้นหายใจ
เพื่อนๆ ที่อยู่ข้างๆ อย่าง อินทรี เย้เย ไทย มินท์ ก็พลอยต้องกลั้นหายใจลุ้นตามไปด้วย
"เย้.... เสร็จแล้วจ้า" เด็กหญิงยิ้มกว้าง
"โอ้วววว.. เค้กน่ากินสุดๆ ลี่ลี่" ไทยมองเค้กก้อนโตอย่างตื่นเต้น
"อยากจะกินเดี๋ยวนี้เลยได้มั๊ยจ๊ะ ที่รัก" อินทรีเขยิบเข้ามาใกล้ลี่ลี่
"เฮ้ยๆ พอเลย เก็บไว้รอในงานเลี้ยงดิ" เย้เย รีบเข้ามากั้นท่า
"อืม ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ลี่ลี่ขอกลับไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ แล้วเจอกันตอนเย็นจ้า"
17.58 หน้าประตูโรงเรียนลูกบาศก์
"ลุงสะอาดคะ จอดตรงนี้ก็ได้ค่ะ ไผ่ยืนรออยู่ตรงนั้น"
"ขอให้สนุกสนานเต็มที่นะครับคุณหนู"
"ขอบคุณค่ะปิแอร์"
"แล้วรถฟักทองจะมารับตอน เที่ยงคืน 30 นาทีนะครับ ซินเดอเรลล่า" ปิแอร์ยิ้ม
"ปิแอร์ก็... ลี่ลี่ไปก่อนนะคะ " ลี่ลี่ยิ้มเขินๆ
"คุณหนูครับ อย่าลืมที่สัญญากันไว้นะครับ"
"เออ.. จะพยายามแล้วกันค่ะ"
เด็กหญิงก้าวลงจากรถ แสงไฟสะท้อนเข้ากับผมสีน้ำตาลเป็นประกาย
เด็กหญิงเดินตรงไปที่คู่เต้นรำของเธอที่ตอนนี้ดูเหมือนจะต้องมนต์สะกดอะไรสักอย่าง
"ไผ่ ไผ่ ไผ่ๆๆๆ"
"อ่า เออ.. สวัสดี ลี่ลี่"
"เป็นอะไรรึป่าว ลี่ลี่เรียกตั้งหลายรอบแล้วเนี่ย"
"ป่าว เออ.. แสงไฟมันส่องเข้าตานะ"
"อืม ถ้าไม่มีอะไรงั้นเข้างานกันเธอนะ" ลี่ลี่ยิ้ม
"อืมได้ๆๆ.." ไผ่ที่ตอนนี้เขินอย่างหนักรีบเดินเข้างาน
"เอะ เดี๋ยวสิไผ่ จะรีบเดินไปไหน มาด้วยกัน ก็ต้องให้ลี่ลี่ควงแขนด้วยสิ" เด็กหญิงหัวเราะ
เด็กหญิงให้แขนคล้องเข้ากับแขนของไผ่
ยังดีที่เสียงเพลงในงานค่อนข้างดัง ไม่งั้นลี่ลี่คงได้ยินเสียงหัวใจของไผ่เต้นไปแล้ว
22.50 ข้างโต๊ะอาหารในงาน
"หยินจ๊ะ ลองชิมทอดมันกุ้งรึยัง สูตรเด็ดของโรงแรมพ่อไทยเลยนะ อร่อยมากๆ"
"จ้า รู้แล้วว่าอร่อย ลี่ลี่กินไปตั้ง 12 ชิ้นแล้วนิ"
"นับให้ลี่ลี่ด้วยหรอเนี่ย อืม แล้วนี่มันกระทงทองชิ้นที่เท่าไหร่นะ" ลี่ลี่ยิ้มก่อนหยิบกระทงทองเข้าปาก
หยิน ยิ้ม พร้อมคำตอบในใจ "ชิ้นที่ 14 แล้วแม่คุณ ส่วนเยลลี่เมื่อกี้ ชิ้นที่ 6 เอง"
"ลี่ลี่ดูมีความสุขกับการกินดีนะ"
ไผ่มองอย่างอึ้งๆ เธอตัวเล็กกว่าเขาตั้งเยอะ เอาที่กินไปเก็บไว้ไหนหมดนะ
"อืม... วันนี้ยังไงนะ ฟ้าก็รถเสียมาช้า ภูมิก็อยุ่ไหนไม่รู้
"อยู่กับสาวสับปะรดล่ะมั๊ง"
"อ่า... บูมหรอ เดี๋ยวลี่ลี่ เอาเค้กไปหาภูมิกินดีกว่า สองคนรออยู่นี่ก็นะ"
ลี่ลี่หยิบเค้กไปเดินหาภูมิ
"ภูมินี่นะ ไม่รู้จะเขินอะไรเยอะแยะ ต้องไปพูดให้กำลังใจซะหน่อยแล้ว
เผื่อว่าฟ้ามา แล้วสองคนนี้จะได้ เต้นรำด้วยกัน คึคึคึ แค่คิดก็มีความสุขแล้ว"
เด็กหญิงแอบหัวเราะกับตัวเองเบาๆ
"
"
"
"
"ง่า ลี่ลี่..."
เอ๊ะ ช่างเหมาะเจาะพอดี แบบว่าบุพเพสันนิวาสจริงๆฟ้ามาพอดีเลย
"อ้าว นั่นไง ฟ้ามาพอดี ... ทางนี้จ้ะทางนี้"
เด็กหญิงรีบเรียกเพื่อนสนิท ดูท่าทางทุกอย่างจะเป็นไปตามแผนแม่ยก
"ทางนี้เรียบร้อยแล้ว ลี่ลี่ก็กลับไปดู หยินกับไผ่ก่อนนะจ๊ะ"
เด็กหญิงโบกมือให้ฟ้า พร้อมหันมาชูสองนิ้วให้กับภูมิ เป็นเชิงบังคับว่า
สู้ๆ พยายามเข้านะ อย่าให้พลาดล่ะ ฯลฯ
23.40 ทางเดินในโรงเรียนลูกบาศก์
"แผนการสำเร็จ ไม่แน่ว่าสองคนนั้นอาจมีช่วงเวลาพิเศษในการเคาน์ดาวน์ด้วยกัน"
"วินาทีแรกของปีใหม่ พร้อมกัน โรแมนติกจัง "
"งานลุล่วงอย่างนี้กลับไปฉลองด้วย อาหารทุกอย่างอีกสักรอบดีกว่า
"ลี่ลี่ยิ้มกว้าง
แกล้บๆ เสียงเหยียบไม้แห้งดังมาจากข้างหลังลี่ลี่
เด็กหญิงตกใจ หันไปมอง เห็นเงาอะไรบางอย่างเคลื่อนที่ไปทางสวนหลังโรงเรียน
"ตะ ตะ ตัวอะไรเนี่ย" ลี่ลี่สงสัย
"เดินตามไปดูคงไม่เป็นไรหรอกนะ"
23.50 สระน้ำหลังโรงเรียน
เด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งยืนสงบนิ่งมองเงาของพระจันทร์ที่สะท้อนอยู่บนพื้นน้ำ
งานก็สนุกดีเพื่อนๆ มากมาย เสียหัวเราะ ของกินอร่อย จังหวะเพลงไพเราะ
แต่บางที... การได้ฉลองปีใหม่สงบๆ ตามลำพัง ดูจะเป็นสิ่งที่เขาต้องการมากกว่า
แกล้บๆๆ...
เสียงบางอย่างทำลายความสงบของเขามาได้สักพักแล้ว
และดูเหมือนเสียงน่ารำคาญนั่นจะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
"ใครน่ะ" วายุมองไปทางต้นเสียง
"เออ.. คือ.. ฉันเองแหละ" ลี่ลี่ยิ้มแห้งๆ
ท่าทาง เธอคงทำให้เขาไม่พอใจอีกแล้วล่ะสิ พ่อคุณชายโลกส่วนตัวสูงเป็นเลิศ
"เธออีกแล้ว..." วายุมองหน้าลี่ลี่
"เออ.. ฉันไม่รบกวนก็ได้นะ เออ ไปล่ะ"
เด็กหญิงเห็นหน้านิ่งๆของวายุ แล้วคิดว่าคงดีกว่าถ้าเธอจะไม่ยุ่งกับเขา
ลี่ลี่หันหลังจะเดินกลับเข้าไปที่ในงาน
แต่เสียงของปิแอร์ที่พูดกับเธอเมื่อเย็นดังขึ้นอยู่ในหัว
"ถ้าเจอเขา ก็ขอบคุณเขาซะนะครับ อย่ารับของคนอื่นมาโดยไม่แสดงน้ำใจตอบกลับ มันไม่ใช่มารยาทที่น่ารักนะครับคุณหนู "
ลี่ลี่ถอนหายใจ... ไปขอบคุณซะก็คงไม่เป็นไรแล้วล่ะนะ
ยังไงกาน้ำชานั่นก็เป็นของขวัญวันเกิดที่ฉันชอบมากจริงๆนั่นแหละ
เด็กหญิงเดินกลับมาที่ริมสระน้ำ
"วายุ เรื่องกาน้ำชา ฉันขะ..."
"นี่เธอ ถ้าจะยืนตรงนี้ก็อยู่เงียบๆ ได้มั๊ย" เด็กหนุ่มพูดด้วยสีหน้าเรียบโดยไม่หันมามองหน้าลี่ลี่
เสียงที่ดูเย็นชาแบบนั้นทำให้ลี่ลี่คิดมากอีกแล้ว
คนอะไรใจร้ายชะมัดเลย นี่ก็ตั้้งใจจะพูดด้วยดีๆแล้วนะ
แค่คำขอบคุณจะรับหน่อยมันจะเป็นอะไรมากมั๊ยเนี่ย
ให้ยืนอยู่เงียบๆแบบนี้พูดอะไรก็ไม่พูด มันอึดอัดจะแย่แล้วนะ
"นี่เธอ ให้ยืนเงียบๆ ไม่ได้ให้ก้มหน้า"
"เงยหน้ามองดูที่ต้นไม่ตรงฝั่งตรงข้ามสิ"
ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าสวยงาม ทำเอาเด็กหญิงตื่นเต้นจนเกือบหยุดหายใจ
แสงไฟสีเหลืองนับร้อย จากหิ่งห้อยตัวเล็กกระพริบอยู่บนต้นไม้
เหมือนกับว่าดวงดาวบนท้องฟ้าจะอยู่ใกล้แค่เอื้อม
สิบบบบบบบบบบบบบ
เก้าาาาาาาาาาาาาาา
แปดดดดดดดดดด
เจ็ดดดดดดดดด
หกกกกกกกกก
ห้าาาาาาาา
สี่...........
สามมม
สองง
หนึ่ง
"สวัสดีปีใหม่"
"ขอบคุณสำหรับกาน้ำชานะ " ลี่ลี่หันไปมองหน้าวายุ
"พูดว่าอะไรนะ เมื่อกี้เสียงดังไม่ได้ยิน"
"เออ..สวัสดีปีใหม่"
"เช่นกัน" วายุยังคงหน้านิ่งๆเหมือนเดิม
"งั้นก็.. แล้วไว้เจอกัน" ลี่ลี่พยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าไปในงาน
เด็กหนุ่มหันกลับไปมองที่ต้นไม้ หิ่งห้อยตัวน้อยกลัวเสียงดังจนหลบหายไปหมดแล้ว
เสียงเบา จนเหมือนกระซิบหลุดออกจากปากของวายุ
"ดีแล้วล่ะที่เธอชอบ..."
00.25 หน้าประตูโรงเรียน
"กลับก่อนนะจ๊ะเพื่อนๆ ฉลองปีใหม่กับที่บ้านให้สนุกนะจ๊ะ บ๊ายบาย"
ลี่ลี่โบกมือลาเพื่อนๆ ก่อนจะก้าวขึ้นรถ
"ซินเดอเรลล่ามาตรงเวลา แต่ว่ารักษาสัญญารึป่าวครับ"
ปิแอร์รีบทักเมื่อลี่ลี่ก้าวขึ้นรถ
"ตามสัญญาเรียบร้อยค่ะ " ลี่ลี่ยิ้มให้กับพ่อบ้าน
"แล้ว... ได้ลืมรองเท้าแก้วไว้ให้เจ้าชายรึป่าวครับ 55+"
"แหม รองเท้าลี่ลี่กลับมาครบสองข้างค่ะปิแอร์"
00.40 ข้างโต๊ะกินเลี้ยง
วายุดูท่าทางเก้ๆ กังๆ อยู่ข้างโต๊ะกินเลี้ยงที่ตอนนี้เหลืออาหารอยู่นิดๆ หน่อยๆ
"อ้าวยุ ยังไม่กลับหรอ มีอะไรให้ไทยช่วยมั๊ย" ไทยเดินเข้ามาตบบ่าเพื่อน
"เออ... มีกล่องมั๊ย"
"กล่องเอาไปทำอะไรล่ะ"
"ใส่เค้กกลับบ้านน่ะ" วายุพูดเบาๆ
"อ้าว อยากกินทำไมไม่บอก นี่ๆ มีบราวนี่จากโรงแรมฉันเอากลับไปกินได้
เค้กเนี่ยเหลืออยู่นิดเดียวเอง อย่าเอากลับไปเลย"
"ไม่ๆ เอาเค้กนี่แหละ ฉันชอบกินเค้กแบบนี้" วายุยังคงดื้อดึงจะเอาเค้กที่เหลืออยู่นิดหน่อยกลับบ้านให้ได้
"อ่อ ได้ๆ งั้นเดี๋ยวไปหยิบให้นะ" ไทยมองหน้าวายุงงๆ ก่อนจะเดินไปหากล่องกระดาษให้
"เป็นฝาแฝดกันมาสิบกว่าปีชั้นพึ่งรู้ว่าแกชอบกินเค้กเหลือๆ ว่ะ 555+"
วาโย เดินมาโอบไหล่ฝาแฝด หัวเราะเสียงดังลั่น
"ปีใหม่แล้ว ช่วยอยู่เงียบๆหน่อยก็ดีนะ ไอ้โย"
END
สรุป
-ลี่ลี่ไปงานกับไผ่
-ลี่ลี่กินเยอะ เป็นพิเศษ ก็ปีใหม่ทั้งทีนิเนอะ
-ลี่ลี่เป็นแม่ยกให้ฟ้ากับภูมิ
-ลี่ลี่บังเอิญเจอกับวายุที่ริมสระน้ำ
-ลี่ลี่กับวายุบังเอิญได้เริ่มต้นวินาทีแรกของปีใหม่ด้วยกัน
-ถึงอย่างนั้นสองคนนี้ก็ยังพูดกันน้อยเหมือนเดิม
-ระเบิดลงที่ไผ่ลูกใหญ่โต
credit รูปภาพจาก google
เพิ่งกลับมาจากฮ่องกง กลับมาเปิดคอม เจอทั้งเรื่องของพี่ยะ
และ ภาพของพี่ค่อน ก็ว่าจะไม่เขียนแล้วนะ
เรื่องเลยมาเลย แอบสงสารหนูไผ่อยู่เหมือนกัน ยังไงก็ต้องรีบๆแล้วล่ะ 555+