spoonful of sugar

วันนี้อยู่บ้าน ตั้งใจจะขยับขยายพื้นที่บนชั้นหนังสือ เตรียมรับหนังสือใหม่ๆ
เราตัดใจเอาหนังสือบางเล่มที่รู้สึกเบื่อๆ แล้วมาใส่ลังที่เก็บหนังสือ
พอเปิดลังขึ้นมา ก็เจอกับหนังสือเล่มเก่าๆ ที่ไม่ได้เจอกันนานหลายเล่ม

หนังสือหลายๆเล่ม เป็นหนังสือที่นอนนิ่งอยู่ในลังนานมากๆ
นานพอจนเกือบจะรู้สึกว่า เราพบกันครั้งแรกวันนี้
แล้วก็อดไม่ได้ที่ต้องหยิบขึ้นมา เปิดๆ ดูอีกที 

หนังสือ pop-up สมัยเด็กๆ หยิบๆมาพลิกดูเหมือนความทรงจำจะกลับมา
สามเล่มนี้เก่ามากแล้วเราซื้อตั้งแต่สมัยงานสัปดาห์หนังสือจัดที่ครุสภาโน่น
ถ้าพลิกดูปีที่พิมพ์ จะรู้ว่าเก่ายิ่งกว่า นับๆ ดูปีนี้หนังสือพวกนี้อายุ 20ปีแล้วเนี่ย
แต่ละเล่มก็ราคาเกินคุ้มจริงๆ ราคาปก 30 บาท แต่คิดว่าซื้อมาถูกกว่านั้นอีกนะ



มีอยู่สามเล่ม เงาะป่า เล่มนี้ชอบที่สุดเลย
เนื้อเรื่องออกจะเศร้าไปหน่อยสำหรับเด็กๆ แต่ว่าภาพสวยสีสันสดใสมากเลย



เล่มต่อมาเป็นแนวประวัติศาสตร์ พระนเรศวรมหาราช ภาพข้างในสวยเหมือนกันเลย
เป็นการเล่าพระราชประวัติ ด้วยภาษาง่ายๆ ถ้าเด็กอ่านก็ได้ความรู้ดีเหมือนกัน



สุดท้าย สุนทรภู่ เล่นนี้นำเสนอ ประวัติชีวิตการทำงานของสุนทรภู่อย่างคราวๆ
ตั้งแต่สุนทรภู่เป็นเด็กๆ จนถึงบั้นปลายชีวิตผ่านภาพ pop-up สวยๆ



นอกจากสามเล่มข้างบนแล้วก็ยังไปเจอนิทานภาพสวยๆ
zhen zhen's dream เล่มนี้ตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษคงได้รับการแปลจากภาษาจีนอีกที
เล่มละ 30 บาทเหมือนกัน คิดว่าตัวเองคงซื้อมาเพราะภาพสวยอีกแน่ๆ



เอามาเปิดๆ อ่านดูอีกที สนุกดีเหมือนกันน้า
อ่านดูแล้วได้อารมณ์เหมือนว่าเป็น alice in wonderland ภาคจีน
เพราะว่าหนูน้อย เจิ่น เจิ่น ก็หลับไป แล้วก็ไปโผล่ในดินแดนมหัศจรรย์เหมือนกัน
ภาพในเล่มก็สวยมากๆ ใช้สีอ่อนโยน แล้วก็ลายเส้นง่ายๆ น่ารักมากเลย

สำหรับเล่มนี้ใครอยากได้ไว้อ่านไว้ชมเล่นยังพอมีโอกาสน้า
น้องสาวเรามาเห็นพอดี บอกว่า เคยเห็นที่งานสัปดาห์หนังสือด้วย
อยู่แถวๆตรงโซนที่มีสองชั้น ที่เป็นร้านหนังสือ สำนักพิมพ์เล็กๆ ลองหาดูเนอะ



อันนี้แทนที่จะมีเพื่อนเป็นกระต่ายก็มีเพื่อนเป็น หอยทากกับเต่าแทน



และสุดท้าย ให้ตายเห้อออ... อยากจะขำตัวเอง
ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจะได้มาเจอกันอีก สมุดสะสมสติ๊กเกอร์สมัยยุคเฟื่องฟู
จำได้ว่าตอนป.5-6 บ้ามาก เวลาจะถ่ายรูปทั้งที่ต้องรวบรวมเงินค่าขนม
แล้วก็นัดกับ เถียน เถียน เพื่อนร่วมอุดมการณ์ไปที่เอ็มโพเรี่ยม (ที่นั่นตู้เยอะสุด)
แล้วก็ถ่ายๆมาตัดแบ่งกัน ดูรูปพวกนี้ก็อดยิ้มไม่ได้ นี่มันผ่านมาตั้ง 7-8ปีแล้วนะเนี่ย
ตอนนี้สาวน้อยเถียนเถียน เธอติส มากกก...ไปนั่งวาดรูปอยู่ที่ศิลปกรรมแล้ว
ถึงรูปสีมันจะจางๆ ไปบ้าง แต่ก็ยังดีใจ ที่เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่จนถึงตอนนี้น้า